Son Volt: Honky Tonk

son-volt-honky-tonk-260x260

Son Volt ismi pek çoğumuza pek aşina gelmeyebilir. 80’lerin sonunda Seattle etkileşimli Grunge dalgası ABD’de underground kulvarlarda hızla yayılırken tıpkı grunge’ın rock ve folk müzik flörtünün ürünü olmasına benzer bir şekilde, rock, punk/rock akımının geleneksel country akımı ile flörtü de kendi meyvelerini verdi. Bu akımın şüphesiz en başta gelen gruplarının başında 1987 Illinois çıkışlı Uncle Tupelo ve grubun “No Depression” turnesinde birlikte çaldıkları Kuzey Carolina çıkışlı Whiskeytown, Old 97’s düşünülebilir. Bu son iki grup ve üretimleri ayrı birer dosyayı hakediyor. Biz tekrar konumuza dönelim.

Uncle Tupelo 90’ların başında “Whiskey Bottle”, “Screen Door”, “Black Eyed”, “Long Cuts” gibi klasikleri ile kitlesini yaratırken Bob Dylan – Moonshiner coverı ile rotasını da farklı bir kulvara taşıyacağı mesajını vermişti. Uncle Tupelo oldukça yetenekli müzisyenlerden kurulmuş bir topluluktu. Grup 90’ların son bölümüne doğru kişisel anlaşmazlıklardan ötürü dağıldığında bir yanda Jeff Tweedy ve Wilco projesi diğer yan da Jay Farrar ve Son Volt projesi yer almaktaydı. Jeff, Wilco ile daha melodik mainstream bir çizgide giderken, Jay Farrar köklere dönerek Buck Owens – Hank Williams  esintili bir doğrultuda Son Volt ile çalışmalarına başlamıştı. Uncle Tupelo’nun orjinal bateristi Mike Heidorn da Farrar’la birlikte Son Volt’ta yer almıştı. Üretken müzisyen kısa sürede Son Volt ile büyük başarı yakaladı.

2013 çıkışlı son albümleri Honky Tonk isminden de anlaşılacağı üzere gelenekçi çizgiye hakim bir albüm. Jay Farrar 20 yıllık müzik kariyerinde country köklerinden asla uzak kalmadı. 6 albüm deneyiminde de bunu net olarak ortaya koydu.

Honky Tonk üstte offical videosunu da izleyebileceğiniz “Hearts and Minds” (“We can’t go wrong, we can’t go right / It’s the common thread between us”) ile başlıyor. Tema tüm albüme yayılıyor. Kırık kalpler, eski dostlar, arkadaşlıklar, yanlış anlaşılmalar gibi temalar parçalarda kendini belirgin bir şekilde gösteriyor. Albümde Farrar’ın isteği doğrultusunda iki keman ve pedal steel kullanımının belirgin şekilde önde olduğunu görüyoruz. İki kemanın yarattığı estetiğin sihirli bir yönü olduğunu belirtiyor Jay Farrar. Katılmamak elde değil. Albüm Bakersfield / California bölgesinin Honky Tonk kültürüne bir saygı niteliğinde. Elbette geleneksel Tennessee ve Texas etkileşimleri içerisinde. 46 yaşında olan iki çocuk babası olan Jay Farrar, özellikle yetiştiği aile ortamında dinlenilen müziklerin kendi müzik çalışmaları üzerinde hep etkili olduğunu belirtiyor. Honky Tonk albümü bu açıdan en ortodoks Son Volt albümlerinden biridir dersek abartmış olmayız.

ABD’de herşeyin pop kültürden nasibini aldığı Taylor Swiftlerin dahi “country prensesi”  ilan edildiği bir dönemden geçildiği düşünülürse, Son Volt’un fazlası ile ortodoks ve underground çizgide kalan yeni albümü, 2010’lu yıllarda düzgün müzik yapılabileceğine dair umutları bir kez daha yeşertiyor…

© 2012-2017 AVENUES MUSIC | AVENUESTHEBAND.COM